Ścieżka do tworzenia wartości: Pomocnik

znany też jako Architekt Miejsca Pracy, Logistyk, Planer, Koordynator, Powiernik

Pomocnik preferuje tworzyć infrastrukturę dla innych, aby mogli realizować swoje projekty i budować swoje kariery. Pomocnicy zwykle unikają światła reflektorów — wolą pracować zza kulis. Dbają oni o tworzenie przyjaznej atmosfery w pracy i są mistrzami wielozadaniowości. Pomocnicy czują się najszczęśliwsi, gdy obserwują, że ich środowisko pracy rozwija się w harmonii i kiedy prowadzą zrównoważony styl życia. Lubią słyszeć, że świetnie się z nimi pracuje i że ich wkład pracy ma wpływ na innych.

Pomocnicy mogą być źle rozumiani przez otoczenie i odbierani jako wycofani i mało ambitni. Przede wszystkim, nawet nie próbują dostać się na stanowiska o wysokim statusie społecznym: zostać liderami, menedżerami lub uruchomić własne firmy. Cóż, w istocie pomocnicy są ambitni, po prostu skupiają się na budowaniu funkcjonalnego, zrównoważonego środowiska i pomaganie innym w rozwoju ich karier. Jest wielka różnica między apatią a świadomym zajęciem miejsca za kulisami. Pomocnicy wybierają to drugie.

MOCNE STRONY W MIEJSCU PRACY

Gracze Drużynowi

Przede wszystkim, główną siłą pomocników jest umiejętność (a nawet preferencja!) do pracy w zespole. Dzisiaj zdecydowana większość nowych inicjatyw to projekty zespołowe. Praca zespołowa i burza mózgów mogą prowadzić do znacznie lepszych wyników niż przydzielanie poszczególnych pracowników lub podwykonawców do wykonania określonej pracy — zwłaszcza jeśli projekt zakłada złożoną logistykę.

Pomocnicy są również chętni do kompromisu w trakcie projektu. Rozumieją, że głównym celem jest maksymalizacja wyników. Aby osiągnąć ten cel, niemożliwe jest sprostanie oczekiwaniom każdego członka zespołu w takim samym stopniu — ponieważ oczekiwania te są często sprzeczne.

Pomocnicy czerpią mnóstwo energii z pracy w zespole. Dokonywanie grupowego wysiłku motywuje ich do pracy bardziej niż cokolwiek. Dlatego dokładają wszelkich starań podczas grupowych projektów i bardzo dbają o wyniki.

Pracując w zespole często poświęcają swój wolny czas dla grupy i robią wszystko, co w ich mocy, aby projekt się powiódł. Na przykład, biorą część swojej pracy w domu, wykorzystują swoje kontakty, aby popchnąć projekt do przodu lub zgłaszają się na ochotnika do zorganizowania cateringu dla całego zespołu, kiedy przyjdzie do spędzenia awaryjnego wieczoru w biurze.

Pomimo wszelkich poświęceń, pomocnicy nie czują potrzeby publicznego reprezentowania swoich zespołów. Są dobrymi prezenterami, ale nie czują presji stania na scenie. Dla nich, publiczne uznanie nie jest głównym źródłem satysfakcji z pracy.

Zdolni Negocjatorzy, Słuchacze i Mediatorzy

Pomocnicy nie mają rozbuchanego ego — nie muszą mieć zawsze racji i wygrywać każdej debaty. Potrafią iść na kompromis i używać magicznego słówka „Przepraszam!” kiedy to konieczne. To bardzo pomaga im w obiektywnym spojrzeniu na problemy pojawiające się w ich zespole oraz w szerszym środowisku pracy.

Potrafią oni przyjąć perspektywę innych ludzi i zawsze starają się znaleźć racjonalny powód sporu, nie pytając: „Kto jest winny tej sytuacji?” ale raczej: „Gdzie jest różnica w naszych przekonaniach, potrzebach lub oczekiwaniach, która powoduje to napięcie?”

Takie podejście to moc, która czyni wielu pomocników skutecznymi negocjatorami i mediatorami — nawet jeśli nie mają formalnego wykształcenia w tej dziedzinie.

Zawodowo Żonglujący Projektami

Dzisiejszy rynek pracy jest szalony. Każdego dnia musimy przyswajać około pięć razy więcej nowych informacji niż pokolenie naszych rodziców. Najczęściej musimy też żonglować wieloma projektami w pracy. A jednak pomocnicy mogą radzą sobie z tym z klasą! Chociaż analogowa natura naszych umysłów sprawia, że wielozadaniowość jest trudna dla wszystkich, współtwórcy żonglują zadaniami i wywiązują się ze swoich zadań na czas lepiej niż inni ze względu na swoje umiejętności logistyczne, samodyscyplinę i umiejętność mówienia „nie”, gdy zaczynają czuć się przytłoczeni.

Zwierzęta Społeczne Skoncentrowane na Rozwijaniu Dobrej Karmy

Pomocnicy są towarzyscy — zarówno w pracy, jak i poza nią. Traktują swoich współpracowników nie tylko jako współpracowników przy projektach — ich celem jest ich dobre poznanie i nawiązanie prawdziwych przyjaźni.

Dlatego też naprawdę interesują się życiem i problemami swoich kolegów. Zapamiętują specjalne okazje, takie jak urodziny i ważne rocznice, i świętują je – zaskakując współpracowników tym, że samodzielnie upiekli ciasteczka, czy wypisali kartki urodzinowe. Chętnie też organizują imprezy towarzyskie po godzinach pracy dla swoich współpracowników. Rozumieją, że budowanie więzi w pracy to podstawa rozwoju i utrzymania ducha zespołu.

Pomocnicy lubią również dbać o swoje miejsce pracy i traktować je jako swego rodzaju drugi dom. Praca w czystym i przytulnym biurze ma dla nich dodatkową wartość — dlatego często personalizują swoje stanowisko pracy za pomocą rodzinnych zdjęć, roślin i innych osobistych przedmiotów. Kiedy rano wchodzą do miejsca, które ma „dobrą energię karmiczną”, daje im to energię na cały dzień.

Cierpliwy, Racjonalny i Mądry

Pomocnicy zazwyczaj poświęcają czas na myślenie strategiczne i zasięgają porady przed podjęciem jakichkolwiek strategicznych decyzji. Nie są impulsywni i nie grają w gry z innymi, jeśli chodzi o projekty zespołowe. Tworzą realistyczne plany. Jeśli jakieś zadanie nie pasuje do planu, powiedzą: “Przepraszam, nie jest to możliwe”. Wolą mówić prawdę, niż nadmiernie obiecywać i stresować się później.

Są też cierpliwi. Rozumieją, że opracowywanie projektów — zwłaszcza projektów, które mają rzeczywistą wartość dla społeczeństwa — wymaga czasu i może trwać latami. Dlatego nie oczekują szybkich rezultatów, ale planują, dzielą projekty na małe kawałki i idą do przodu systematycznie dzień po dniu.

Łatwo Zdobywają Zaufanie Swoich Kolegów

Jeśli znasz osobę, która nie jest formalnym szefem, a która jest osobą, do której należy się kierować, jeśli chodzi o omawianie spraw osobistych, może to być typowy pomocnik. Pomocnicy są empatyczni i autentycznie zainteresowani budowaniem swojego środowiska pracy na wielu poziomach, w tym budowaniem zaufania w zespole. Są też dobrymi obserwatorami. Dlatego chętnie słuchają problemów kolegów i starają się pomóc, dzieląc się swoimi punktami widzenia i osobistymi radami.

Z tego samego powodu są również dobrze poinformowani o osobistych problemach członków zespołu i konfliktach z menedżerami. W dysfunkcyjnych środowiskach pracy współtwórcy są często jedynymi osobami, które wiedzą, co dzieje się za kulisami i jakie są przyczyny toksyczności i braku funkcjonalności w ich środowisku.

Wrażliwi Na Problemy Społeczne

Większość pomocników jest zainteresowana aktualnymi problemami społecznymi i środowiskowymi. Są na bieżąco z polityką i śledzą postępy w takich dziedzinach, jak zrównoważony rozwój, ekologia czy różnorodność. Dobierają też odpowiednio swoich pracodawców.

Przed rozpoczęciem nowej pracy zawsze zastanawiają się nad swoimi wartościami i przekonaniami. Upewniają się, że w swoim nowym środowisku pracy będą mieć podobne wartości jak ich pracodawcy.

Lojalność

Pomocnicy są zwykle lojalni wobec swoich pracodawców. Jak wspomniano wcześniej, często decydują się na pracę dla firm i organizacji, których misja i wartości rezonują z ich wartościami i identyfikują się z tymi organizacjami. Ciężko pracują również nad rozwijaniem więzi ze swoimi współpracownikami, a ten kapitał społeczny sprawia, że czują się w pracy jak w domu. Dlatego rzadko zmieniają pracę w poszukiwaniu wyższej pozycji lub trochę bardziej lukratywnego kontraktu.

Dyplomatycja

Pomocnicy są z natury dobrymi dyplomatami. Dbają o uczucia innych i skupiają się na budowaniu długotrwałych relacji w pracy. Dlatego ważą swoje słowa, jeśli chodzi o konflikty i różnice w opiniach na temat zespołu. Nawet jeśli muszą skrytykować pracę swojego kolegi, oddzielają krytykę pracy od krytyki osoby, i umiejętnie umieszczają krytykę pomiędzy dwoma komplementami.

SŁABE STRONY W MIEJSCU PRACY / PUŁAPKI KARIERY

Poszukiwanie Bezpieczeństwa

Dzisiejszy rynek pracy jest bardzo dynamiczny — najprawdopodobniej nic już tego nie zmieni. Dziś nie możesz być pewien/pewna, że zakres Twoich obowiązków pozostanie taki sam za pięć lat — nawet jeśli pozostaniesz z tym samym pracodawcą i na tym samym stanowisku.

Pomimo to wielu pomocników szuka bezpieczeństwa na rynku pracy. Mimo zmieniających się warunków rynkowych mają oni nadzieję na utrzymanie status quo i pozostanie w jednym miejscu w przyszłości. Często boją się szybkich zmian na rynku pracy i niepewnej przyszłości — chcieliby zatrzymać świat i cieszyć się chwilą.

Nie jest to postawa preferowana przez pracodawców. Mianowicie, pracodawcy cenią pracowników żądnych przygód, którzy zawsze mierzą się z nowymi wyzwaniami, interesują się najnowszymi osiągnięciami w swojej dziedzinie, szybko się uczą i wskakują w nowe projekty kiedy tylko jest okazja.

Słabe Umiejętności Samodzielnego Poruszania Się Po Rynku Pracy

Pomocnicy są świetnymi negocjatorami… jeśli chodzi o negocjowanie w imieniu innych. Jednak negocjując tylko dla siebie, często się jąkają i nie mogą się wysłowić. Z tego powodu mają trudności z negocjowaniem dla siebie wynagrodzeń i awansów. Pozwalają swoim szefom odprawić się ze słowami: „Przy najbliższej okazji, obiecuję!”

W tej sytuacji wielu pomocników przez całe lata pozostaje w impasie na jednym stanowisku, nie mogąc wynegocjować lepszych warunków, a jednocześnie boi się opuścić miejsce pracy.

Mają oni również tendencję do pozostawania w jednym miejscu pracy zbyt długo, nawet jeśli jest to środowisko dysfunkcyjne. Boją się przełamać status quo i odejść. Dlatego w pracy często idą na zbyt wiele kompromisów.

Pewnego dnia mogą się obudzić i uświadomić sobie, że ostatnie dziesięć lat spędzili pracując w miejscu, w którym większość pracowników jest stale zestresowana. Mając nadzieję, że pewnego dnia wszystko zmieni się na lepsze — a jednak nigdy się to nie zmieniło.

Co więcej, chociaż są mocni w budowaniu relacji w swoim najbliższym otoczeniu, często są poza nim niewidoczni — nie nawiązują zbyt wielu kontaktów w swojej dziedzinie, które mogłyby stać się ich zabezpieczeniem na rynku pracy w przyszłości. Dlatego szukając nowej pracy, muszą polegać na sobie i swoich byłych współpracownikach.

Uzależnienie Od Opinii Innych Ludzi

Pomocnicy bardzo dbają o to, co myślą o nich ich szefowie i współpracownicy. Oczywiście każdy pracownik powinien szanować opinię swojego otoczenia i dokładać starań, aby spełniać standardy. Jednak staje się to niezdrowe, gdy każda uwaga szefa może zrobić lub zepsuć Twój dzień.

Pomocnicy tak bardzo pragną stać się wartościowymi pracownikami w oczach swoich szefów, że nawet najdrobniejszy krytyczny komentarz może ich głęboko zestresować. To bardzo niezdrowe podejście do długoterminowego rozwoju kariery!

Niska Odporność Na Stres

Pomocnicy prowadzą zrównoważone życie. Są dobrze zorganizowani i lubią projekty, w których dynamika i planowanie są przewidywalne. Wolą utrzymywać stały rytm pracy i spędzać mniej więcej tyle samo energii w pracy każdego dnia, niż przyspieszać tuż przed terminem.

Z tego powodu, gdy w grę wchodzą nieprzewidziane okoliczności, a nagła zmiana planów wywiera na nich presję, aby nagle zwiększyć obciążenie pracą, współpracownicy mogą czuć się głęboko zestresowani. W prawie każdym środowisku pracy i prawie w każdym zespole takie sytuacje prędzej czy później się wydarzą, dlatego na dłuższą metę trudno się przed nimi ustrzec.

Kiedy pomocnicy tracą swoje środowisko pracy — na przykład w wyniku redukcji etatów — tracą również grunt pod nogami. Trudno im pogodzić się z tym, że przez pewien czas między dwoma kontraktami mogą nie mieć biura, do którego mogliby przychodzić ani kolegów, z którymi mogliby pracować na co dzień. Nie funkcjonują dobrze siedząc w domu i szukając pracy.

Mają też trudności w radzeniu sobie z nieoczekiwanymi, krytycznymi sytuacjami, takimi jak kryzys Covidowy. Kiedy rozpoczęły się restrykcje, wielu profesjonalistów potraktowało to jako okazję, a nie jako problem. Dla wielu praca bez konieczności dojeżdżania do pracy i możliwość zorganizowania wszystkich spotkań online były dużą oszczędnością czasu, a także szansą na odpoczynek i regenerację sił.

Jednak dla większości pomocników było to źródłem stresu. Ta nieprzewidziana sytuacja wytrąciła ich z równowagi. Byli przyzwyczajeni do pewnego schematu pracy i utrzymywali idealną równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. A potem nagle zostali zmuszeni do mieszania tych dwóch sfer życia — dla wielu pomocników była to nowa sytuacja, której nigdy wcześniej nie spotkali w swojej karierze.

To spowodowało falę depresji, a także innych problemów ze zdrowiem psychicznym wśród pomocników na całym świecie. Można by pomyśleć, że stresowanie się w takiej sytuacji nie ma sensu — przecież nadal masz pracę, a dodatkowo dostajesz dodatkowy czas dla swojej rodziny. Jednak dla pomocników równowaga w codziennym życiu jest tak ważna, że restrykcje spowodowały wiele niepokojów.

PRZYKŁADY POMOCNIKÓW W RÓŻNYCH ŚRODOWISKACH PRACY

Księgowy, Pracownik Działu Administracji

Pomocnicy czują się komfortowo na stanowiskach związanych z budowaniem infrastruktury dla swoich współpracowników i/lub społeczeństwa. Są dobrze zorganizowani, sumienni, przestrzegają procedur i terminów. Dzięki temu doskonale sprawdzają się jako księgowi, doradcy podatkowi oraz pracownicy działów administracyjnych. Współpracownicy wypełniają również działy ICT w instytucjach publicznych i firmach prywatnych, gdzie zajmują się infrastrukturą.

Organizator Imprez i Spotkań, Pracownik Działu Logistyki

Pomocnicy są mocni w logistyce i pracy zespołowej. Nic dziwnego, że często znajdują pracę związaną z organizacją imprez i/lub innymi wyzwaniami logistycznymi: organizowaniem transportu, zamawianiem produktów i usług, dbaniem o zaopatrzenie.

Współtwórcy mają ambicję, aby organizować imprezy na najwyższym poziomie i zwracać uwagę na najdrobniejsze szczegóły. Na przykład, jeśli zapraszają gościa na wydarzenie, nie tylko dbają o grafik, ale także sprawiają, że mówca czuje się mile widziany, przedstawiają go publiczności z pasją i humorem, i nie zapominają o kartce i podarunku na pożegnanie.

Każdemu organizowanemu przez siebie wydarzeniu dodają kolorytu. Jeśli widzisz nienaganny event, w którym wszystko jest dobrze przemyślane i funkcjonalne, prawdopodobnie zostało ono zorganizowane przez zespół prawdziwych pomocników.

Zamiast wybierać spokojne, stacjonarne prace biurowe, niektórzy pomocnicy prowadzą koczowniczy tryb życia. Na przykład, jako pracownicy pracujący dla artystów podróżują po świecie i pracują za kulisami koncertów, sztuk teatralnych, cyrków i innych spektakli. Jako pomocnik możesz rozwijać ekscytujący styl życia!

Dyrektor ds. Zasobów Ludzkich, Pracownik Biura Karier

Pomocnicy to nie tylko świetni budowniczowie infrastruktury imprez, ale także solidni Menedżerowie ds. Zasobów Ludzkich. Mogą oni zadbać o to, aby pracownicy mieli dobre warunki pracy i czuli się jak w domu.

Potrafią również radzić sobie z sytuacjami konfliktowymi obiektywnie i dyplomatycznie — jeśli takie istnieją. Nawet jeśli nie lubią uczyć, pomocnicy są silni w organizowaniu kursów i innych szkoleń dla swoich pracowników. Dlatego często pracują w Centrach Karier i działach edukacyjnych w firmach i instytucjach publicznych.

Doradca ds. Polityki, Analityk Legislacyjny

Pomocnicy często wybierają także karierę Analityka Legislacyjnego. Analitycy legislacyjni dokonują przeglądu nowych projektów legislacyjnych, aby zbadać, jak wpłyną one na pracowników.

Jako Analityk Legislacyjny, możesz znaleźć zatrudnienie w wielu gałęziach rynku pracy, od instytucji publicznych po firmy prywatne. Co zaskakujące, to zatrudnienie zwykle nie wymaga dyplomu z prawa. Oczekuje się jednak, że będziesz prezentować silne umiejętności komunikacyjne — będziesz musiał(a) komunikować swoje ustalenia za pomocą raportów, prezentacji i wystąpień w mediach.

W niektórych przypadkach analitycy legislacyjni mogą również pełnić rolę doradczą w rządzie i oceniać nowe propozycje ustaw. Komunikują się także z rządem, lobbystami, dziennikarzami i przedstawicielami opinii publicznej, którzy mogą mieć pytania dotyczące nowej legislacji.

Istnieją dwa główne rodzaje stanowisk Analityka Legislacyjnego. Z jednej strony analiza legislacyjna może skupiać się prawie wyłącznie na komunikacji i networkingu. Z drugiej strony, może być zorientowana na czytanie o obowiązujących przepisach oraz pisanie raportów i artykułów. Jako Analityk Legislacyjny zazwyczaj możesz wybrać, w którym kierunku wolisz się rozwijać.

Pomocnik W Sztuce

Pomocnicy są również bardzo poszukiwani w sztuce, zwłaszcza w przemyśle filmowym i muzycznym. Każdy film potrzebuje statystów. Każdy chór potrzebuje chórzystów. Każda grupa taneczna potrzebuje utalentowanych i dobrze zsynchronizowanych tancerzy. Każda orkiestra potrzebuje kilkudziesięciu bądź kilkuset utalentowanych i dobrze zsynchronizowanych muzyków. Jeśli jesteś utalentowany/a artystycznie i zorientowany/a na pracę zespołową, będziesz witany/a w sztuce z otwartymi ramionami.

JAK ROZWINĄĆ KARIERĘ Z TYM PROFILEM?

Jak Rozpocząć Karierę

Pomocnicy zwykle rozpoczynają swoją karierę dość gładko, gdy chodzi o znalezienie pierwszej pracy po ukończeniu studiów. Nie powinno być Ci trudno, jeśli aplikujesz w dziedzinie związanej z tematem Twoich studiów.

Oczywiście, networking zawsze działa najlepiej. Dlatego chodzenie na spotkania biznesowe pod koniec studiów w poszukiwaniu pracy twarzą w twarz jest znacznie bardziej efektywne niż wysyłanie setek listów motywacyjnych. Możesz również rozważyć odbycie stażu. Pracodawcy chętnie przyjmują młodych, energicznych, elastycznych profesjonalistów na praktyki, nawet bez doświadczenia zawodowego.

Jeśli chcesz przejść do roli pomocnika na bardziej zaawansowanych etapach swojej kariery, możesz poszukać stażu w swoim środowisku pracy. W dzisiejszych czasach wielu profesjonalistów rozwija karierę w wysoce konkurencyjnych dziedzinach, w których szanse na dotarcie na szczyt są niewielkie, bądź w których emerytura przychodzi szybko — takich jak sport bądź system akademicki. Wielu z nich postanawia w pewnym momencie porzucić swoje ścieżki kariery i przenieść się „na ubocze”, aby wspierać młodych i świeżych profesjonalistów w swoich dyscyplinach.

Zwykle istnieje kilka możliwości znalezienia pracy jako pomocnik w Twoim środowisku pracy — ale pamiętaj, że wielu Twoich kolegów może mieć takie same myśli jak Ty! Dlatego też musisz wcześniej pomyśleć o tej przeprowadzce i upewnić się, że jesteś dobrze poinformowany/a o nowych możliwościach.

Twoi przełożeni mogą również stworzyć dla Ciebie nowe miejsce pracy, jeśli zgodzą się, że jako pomocnik będziesz odpowiednią osobą we właściwym miejscu. Wielu profesjonalistów boi się pytać o role pomocników, myśląc, że ich przełożeni będą traktować ich jako mało ambitnych. To się nie stanie, jeśli rozegrasz rozmowę we właściwy sposób. Po prostu powiedz swojemu szefowi, że wyobrażasz sobie przejście do roli pomocnika jako naturalny kolejny krok w rozwoju Twojej kariery — zamiast mówić na przykład, że “męczy Cię rywalizacja”.

Jak Szukać Pracy / Jak Rozpocząć Pracę

Role pomocników są zazwyczaj ogłaszane online, w witrynach internetowych instytucji i firm oraz na platformach społecznościowych, takich jak LinkedIn. Jednak, jak wspomniano wcześniej, networking jest nadal najlepszym sposobem na zdobycie pracy.

Menedżerowie kierujący zespołami pomocników dbają o utrzymanie pozytywnej atmosfery oraz atmosfery współpracy w swoich zespołach. Wychodzą z założenia, że po dołączeniu do zespołu zostaniesz w nim przez długi czas. Dlatego naturalnie mają skłonność do przyjmowania kandydatów, których spotkali wcześniej.

Dlatego zawsze pytaj o możliwości — nie tylko wśród osób, z którymi masz teraz kontakt, ale także byłych kolegów i rówieśników ze studiów, a nawet z liceum. Możesz być zaskoczony wynikami — nawet jeśli nie kontaktowaliście się przez ostatnie dwadzieścia lat, i tak odpowiedzą Ci, jeśli będą wiedzieć coś, co może być przydatne w Twojej sytuacji!

JAK RADZIĆ SOBIE W CODZIENNYM ŻYCIU?

Jako pomocnik musisz nauczyć się radzić sobie ze stresem związanym z pracą. Nieprzewidziane okoliczności i złe dni w biurze prędzej czy później nadejdą, a jeśli nie wyrobisz sobie tolerancji na problemy, będziesz cierpieć. Stres zawsze wkrada się do głowy powoli, dzień po dniu. Jeśli nie opracujesz skutecznych mechanizmów do jego rozładowywania, będzie się on gromadzić i powoli zamieniać Twoje życie w koszmar. Dlatego obok popularnych praktyk relaksacyjnych (takich jak np. medytacja, joga czy sauna) dobrze jest stworzyć dla siebie poduszkę finansową.

Musisz także rozwijać wewnętrzne poczucie własnej wartości, niezależne od opinii szefa i okoliczności zewnętrznych. Oczywiście, nie ma jednego prostego sposobu, aby to zrobić — większość młodych ludzi ma dziś problem z obrazem same siebie i niską samooceną. Żyjemy w kulturze sukcesu, w której każdy profil LinkedIn wygląda tak, jakby jego właściciel był supergwiazdą. Istnieje sport różnica między wizerunkiem publicznym a rzeczywistością — każdy ma swoje wady jako profesjonalista. Twój szef również ma wady i może błędnie zinterpretować niektóre fakty lub sytuacje.

Wreszcie, aby osiągnąć prawdziwy postęp jako profesjonalist(k)a, czasami musisz popchnąć swoją karierę do przodu, zmieniając środowisko pracy. Pracodawcy nie patrzą już ciepło na pracowników, którzy spędzili ponad dziesięć lat w swojej poprzedniej pracy. Tak, cenią sobie lojalność i wolą zatrzymać dobrych pracowników przez wiele lat. Jeśli jednak spędzisz w jednym miejscu więcej niż dziesięć lat, może to być dla nich czerwona flaga. Mianowicie może to być znak, że możesz nie chcieć podejmować nowych wyzwań.

Co więcej, nawet jeśli chcesz dalej rozwijać karierę w obecnym środowisku pracy bez szukania nowej pracy, może to być po prostu niemożliwe. Mianowicie, Twoja jednostka może być niewielka (pięciu lub mniej pracowników) i bez jakichkolwiek planowanych wakatów. W takim przypadku jedyną opcją jest uzyskanie awansu diagonalnego poprzez zmianę pracodawcy. Zwykle opłaca się też podjąć ryzyko i podjąć wyzwanie znalezienia nowego pracodawcy — to zazwyczaj pozwala na znaczne zwiększenie dochodów.

PRZYKŁADY ZNANYCH POMOCNIKÓW

Pomocnicy rzadko są w centrum uwagi, ponieważ wolą pozostawić scenę innym osobom. Niemniej jednak wielu pomocników zyskało międzynarodowe uznanie za swój wkład w społeczeństwo.

Anne Frank: Niemiecko-holenderska autorka pochodzenia żydowskiego.

Podczas niemieckiej okupacji Holandii w czasie II wojny światowej. Frank i Jej rodzina ukrywali się przed nazistami w latach 1942-1944 w kilku ukrytych pokojach (często określanych jako „tajny aneks”) za regałem w gabinecie ojca Anny, Otto Franka. Czworo spośród jego najbardziej zaufanych pracowników pomagało rodzinie Franków, dostarczając im żywność i informując o postępach wojny i wiadomościach politycznych. Z czasem, dołączyło do nich jeszcze kilka osób pochodzenia żydowskiego.

Frank udokumentowała całe Jej doświadczenie w formie pamiętnika. W sierpniu 1944 roku rodzina Franków została odkryta przez Gestapo i wywieziona do obozów koncentracyjnych.

Frank zginęła w obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen razem z siostrą Margot. Otto Frank, jedyny ocalały w rodzinie, po wojnie odzyskał pamiętnik i zapewnił jego publikację. Pamiętnik Anne Frank został opublikowany po Jej śmierci jako “Pamiętnik młodej dziewczyny” (1947). Książka zyskała międzynarodowe uznanie, co doprowadziło do powstania Domu Anny Frank w Amsterdamie, odwiedzanego co roku przez ponad milion turystów.

Neil Armstrong: Amerykański astronauta, inżynier, lotnik, pilot i profesor inżynierii kosmicznej. Pierwsza osoba w historii, która stanęła na Księżycu.

W 1949 roku rozpoczął karierę w Marynarce Wojennej od stanowiska kadeta marynarki. Rok później awansował na lotnika marynarki wojennej. Uczestniczył w wojnie koreańskiej. Po wojnie został pilotem testowym w stacji szybkich lotów National Advisory Committee for Aeronautics (NACA) w bazie sił powietrznych Edwards w Kalifornii.

Rozpoczął misję Apollo 11, a 20 lipca 1969 Armstrong i jego kolega, pilot Buzz Aldrin, stali się pierwszymi ludźmi na Księżycu. Skomentował to osiągnięcie słynnymi słowami: „To jeden mały krok dla człowieka, jeden wielki dla ludzkości”. Wraz z kolegami z misji Apollo 11 został odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności przez prezydenta Richarda Nixona.

W 1985 roku wziął udział w prywatnej wyprawie na Biegun Północny wraz z Edmundem Hillarym, synem Hillary Peterem, Stevem Fossettem i Patrickiem Morrowem. Armstrong był lojalnym sługą amerykańskiej armii i społeczeństwa. Mimo swoich osiągnięć dał się poznać jako osoba niezwykle skromna i zamknięta w sobie, nazywając siebie pustelnikiem.

Po przejściu na emeryturę, z NASA przeniósł się do farmy mlecznej i rozpoczął pracę jako wykładowca na Wydziale Inżynierii Kosmicznej na Uniwersytecie w Cincinnati. Jak skomentował ten krok kolega z misji Apollo 11, Michael Collins, “Armstrong wycofał się do swojego zamku i podniósł most zwodzony”.

Rosa Parks: Amerykańska aktywistka i pisarka, słyniąca z inicjatywy bojkotu autobusów w Montgomery.

W latach pięćdziesiątych transport publiczny w Ameryce nadal podlegał segregacji rasowej. W 1955 roku, Parks odmówiła zajęcia jednego z miejsc w “kolorowej” sekcji autobusu.

Jej przykład zainspirował innych czarnoskórych mieszkańców Montgomery do bojkotu segregacji rasowej w lokalnych autobusach i szukania sprawiedliwości w sądzie. W listopadzie 1956 r. federalny proces dotyczący autobusów w Montgomery doprowadził do decyzji, że segregacja rasowa w autobusach nie jest konstytucyjna.

Początkowo Parks poniosła wiele reperkusji za swoje działania. Została zwolniona z pracy jako krawcowa i otrzymywała groźby śmierci. Jednak w końcu stała się symbolem ruchu przeciwko segregacji rasowej i współpracowała z wieloma przywódcami politycznymi, w tym Martinem Lutherem Kingiem Jr. i Edgarem Nixonem. Na emeryturze napisała autobiografię. Pozostała aktywną działaczką społeczności czarnoskórych, walcząc o jej prawa do końca życia.

Hadrian: Cesarz rzymski (117-138).

Hadrian nie był popularny wśród rzymskich elit, ponieważ w przeciwieństwie do swojego ojca i byłego cesarza Trajana nie był zwolennikiem ekspansjonizmu. Porzucił on trofea terytorialne ojca w Mezopotamii, Asyrii, Armenii i Dacji. Zamiast tego wolał stworzyć stabilne granice wokół imperium i zjednoczyć naród. Nakazał budowę Muru Hadriana na północnej granicy Brytanii.

Zamiast brać udział w wojennych kampaniach podbijania innych krajów jak jego poprzednicy, spędzał czas zwiedzając każdą prowincję imperium wraz z zespołem doradców, badaczy i administratorów. Podnosił poziom dyscypliny i zdolności wojskowych w armii rzymskiej oraz dotował różne instytucje cywilne i religijne oraz projekty architektoniczne. Zbudował także Świątynię Wenus i Romów oraz przebudował Panteon.

Był również znany jako liberalny dla religii mniejszościowych, w tym chrześcijan. Rozwinął głęboki szacunek dla greckiej kultury i dziedzictwa oraz chętnie wspierał greckie budowle sakralne, architekturę i sztukę. Marzył o kosmopolitycznym Imperium Rzymskim.

Tammy Duckworth: Amerykańska polityk pochodzenia tajskiego i podpułkownik Gwardii Narodowej, młodszy senator Stanów Zjednoczonych (2016-).

Po ukończeniu University of Hawaii w Manoa i George Washington University rozpoczęła karierę w wojsku. Brała udział w wojnie w Iraku, a po wojnie objęła stanowisko pilota śmigłowca w armii amerykańskiej. W 2004 roku jej śmigłowiec został uszkodzony przez wroga w Iraku. W wyniku tego wypadku straciła obie nogi i mobilność w prawym ramieniu. Pomimo tych obrażeń nalegała na pozostanie w służbie amerykańskiej armii i kontynuowała służbę w Gwardii Narodowej Armii Illinois, aż do przejścia na emeryturę jako podpułkownik (2014).

W międzyczasie rozpoczęła karierę w polityce jako przedstawicielka Partii Demokratycznej. W 2012 roku została wybrana do Izby Reprezentantów USA i służyła przez dwie kadencje. Następnie w 2016 roku wygrała wybory do Senatu USA, pokonując republikańskiego urzędującego Marka Kirka. Jest pierwszą kobietą pochodzenia tajskiego w Kongresie, pierwszą kobietą z niepełnosprawnością w Kongresie, pierwszą kobietą po podwójnej amputacji w Senacie i pierwszą senatorką, która urodziła podczas swojej kadencji.

George Marshall: Amerykański wojskowy i polityk.

W 1901 ukończył Virginia Military Institute. Rok później został wysłany na pierwszą misję na Filipiny jako porucznik piechoty. Przez następne czterdzieści lat służył w wojsku, gdzie regularnie awansował na bardziej odpowiedzialne stanowiska. Do 1939 wspinał się aż do rangi szefa sztabu, a następnie opuścił armię i wszedł do polityki, pełniąc funkcję sekretarza stanu i sekretarza obrony pod rządami Harry’ego Trumana.

Marshall miał duży wkład w sukces aliantów w II wojnie światowej, za co Winston Churchill nazwał go „architektem zwycięstwa”. Jego dokonania na tym się nie kończą. Po wojnie jako sekretarz stanu kierował amerykańskim zaangażowaniem w odbudowę powojennej Europy. Stworzył plan odbudowy Europy, który został nazwany jego imieniem i jest obecnie znany jako Plan Marshalla.

W 1951 roku, po 49 latach służby, przeszedł na emeryturę i wraz z żoną wrócił do swojego domu w Wirginii. Jako emeryt zrealizował swoją pasję do ogrodnictwa i zaczął uprawiać warzywa, przede wszystkim pomidory i dynie. W 1953 otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.